|
|
|
 |
Startpagina | |
|
||
|
Informatie | |
|
Inschrijving | |
|
Persinformatie | |
|
Voorgaande wedstrijden | |
|
Wedstrijdmemo | |
 |
På Svenska | |
 |
In English |
Indrukken van de tocht van 2004
Heijo Scharf, Schoorl
Het was een imponerende tocht over fjorden waarlangs de Vikingen vroeger hun nederzettingen bevoorraadden. Bij het inrijden op zaterdag op een andere plek in de buurt heb ik mij voortdurend door dat fondantijs heen moeten vechten. Maar het parcours zou worden geveegd. Geveegd? Laat al dat water onder die bevroren sneeuw zich dan zo makkelijk wegvegen? In de nacht van zaterdag op zondag was het opnieuw gaan sneeuwen en het zou niet meer stoppen. Inmiddels was het ook weer gaan vriezen. Alle niet weggeveegde restjes fondant vroren lekker vast. Het was "heroïsch" ijs.
Ik had mij laten overhalen om de tocht op noren te rijden en niet op voor plaatselijke omstandigheden gemaakte Zweedse schaatsen. Ik had mij ook laten overhalen om mij in te schrijven voor de wedstrijd in plaats van voor de toertocht. Dat kon makkelijk hadden ze mij gezegd: "Het wedstrijdniveau is in Zweden een stuk lager en jij rijdt toch marathons en Jan Maarten Heideman en Cedric Michaud zijn er niet bij." Dat kan allemaal wel kloppen. Er stonden inderdaad geen Nederlandse A-rijders aan de start, maar wel B-rijders. En ik ben V3. Bovendien heb ik nog nooit een marathon uitgereden omdat het peloton mij meestal vijf rondjes voor het eind al op twee rondjes achterstand heeft gezet. En dan wordt ik uit de race gehaald. De gemiddelde tijd van de 2.271 mensen die de tocht binnen de tijdslimiet van 9 uur uitreden was 5 uur en 47 minuten.
Direct na de start struikelden er links en rechts al wat mensen. Die waren meteen gelost. Er vormden zich drie groepen. Met de laatste groep kon ik goed meekomen. Dacht ik. Want bij km 13 ging ik op mijn gezicht. Later ben ik mijn eigen tempo gaan rijden en extra op mijn techniek gaan letten. Ik hou helemaal niet van beuken. Ik hou van met zo min mogelijk inspanning een flinke snelheid te krijgen. Zelfs op "heroïsch" ijs kun je technisch mooi rijden. Ik begon er al weer flink schik in te krijgen en maakte een lekker tempo. Dat vonden de Zweden kennelijk ook, want ik had een soort rattenvanger van Hamelen effect. Ik was al gewaarschuwd dat Zweden vaak de neiging hebben lekker achter je te gaan zitten en niet over te nemen. In de laatste 60 km ben ik weer redelijk bijgekomen. Ben ook niet meer gevallen. Ik kwam niet eens volkomen kapot over de streep. Ik ben uiteindelijk geëindigd als 44-ste in een tijd van 4 uur 27 minuten en 38 seconden. Normaal zou ik niet bepaald trots zijn op die tijd voor een afstand van 80 km. Maar gelet op het "heroïsche" ijs, de wind, ik driekwart alleen heb gereden en het feit dat bijna 3,5 km op beschermers lopen mij ook bijna 1 uur heeft gekost, ben ik daar best tevreden mee. En het mooiste is mijn schaatsseizoen begint eigenlijk net, want ik blijf nog even in Zweden!
Donald Drielsma,
Segeltorp, Zweden
(oorspr. uit Heemstede)
De ca. 80 km lange Vikingarännet van Uppsala naar Stockholm (Hässelby) werd ook voor mij deze keer bepaald geen sinecure, ondanks dat ik in de loop der jaren wel het een en ander op schaatsgebied heb meegemaakt. Behoorlijke tegenwind, vastgevroren sneeuw op de "geploegde" baan, sneeuwbuien onderweg en lange stukken met zeer slecht ijs. Hier en daar ook wat water op baan, met daaronder fondantijs waarin mijn Noren aan de grond liepen. Op dit soort ijs ben je met Zweedse klûnschaatsen behoorlijk in het voordeel. Traditiegetrouw moesten de ca 3.000 deelnemers weer op enige punten het land op. Na 36 km bij Eriksund was het ijs zo slecht dat daar meer dan 2 km geklûnd moest worden, o.a. over een dik met sneeuw bedekt aardappelveld. Vervolgens na 60 km een halve kilometer het land op bij Roparudden (Upplands Väsby) en nog eens 600 m bij Kungsängen na 67 km. Noodgedwongen door de klapnoren waarop ik reed, had ik loopschoenen bij me, waaronder ik voor alle zekerheid autobandenspijkers had laten zetten tegen uitglijden bij het klûnen.
Na 1½ km verloor ik een van m'n schoenen, maar merkte dat pas na ca. 3 km. Moest terug en vond hem na een tijdje zoeken. Daarna de voet op de gaspedaal om het een en ander goed te maken, wat maar gedeeltelijk lukte. Uit ervaring weet ik dat Zweden bij tegenwind maar al te graag in de luwte achter je rijden en kopwerk vermijden en daar ik deze dag geen filantropische bui had, reed ik bijna het hele traject alleen. Dat had ook z'n voordelen, want in die sneeuwbuien had ik beter zicht op de baan dan in een groep schaatsers. Iets waar ik niet mee gerekend had was dat zowel mijn schaats- als loopschoenen haast niet open te krijgen waren op de klûnplaatsen bij het wisselen van schaats naar schoen en omgekeerd. Had namelijk natte voeten en daardoor stijf bevroren veters. De temperatuur van mijn voeten haalde bij de finish de 37Cº niet. Daarom werd het daaropvolgende, langdurige saunabezoek het hoogtepunt van de dag, want ondanks de slechte omstandigheden was mijn eindtijd (3 uur 55 min. 18 sec
en daarmee 38e in de wedstrijd) aan de hoge kant, zelfs voor een vijfenzestigplusser.
Al met al had ik Vikingarännet 2004 toch niet willen missen, maar hoop op wat betere omstandigheden tijdens Sollentunaloppet (84 km)
en de Alternatieve Elfsteden in het Finse Kuopio.
Wil je dat hier jouw indrukken hier ook staan? staan? Stuur ze even op en we plaatsen ook jouw reactie. Mail hier.
Indrukken van de
tocht van 2003
Johan Hamås. ((Zweeds kampioen op de skeelers) legde de tocht af in 3 uur
en 10 min.;
Klûnplaatsen:
(Eriksund 700 m, Kungsängen 400 m en Hässelby 300 m).
Start:
Tussen 08.00 en 10.00, d.w.z. startnummers werden genoteerd en weg wezen.
Helaas konden schaatsers die wat meer haast hadden niet te gelijk weg. Vele
mensen met skistokken moesten gedurende de eerste kilometers worden
ingehaald.
De wind:
Viel hard mee. Zuidwesten tegenwind tot Skokloster, daarna in de luwte veel
minder last.Vanaf Kungsängen heel weinig wind
Temperatuur: Ca.+4 graden.
Het ijs:
Tamelijk goed. Hard zonder water er op ondanks de dooi. Op lange stukken kon
snel gereden worden, omdat het ijs helemaal was opgedroogd vanwege de
uitstraling de afgelopen nacht. Op sommige delen wel wat dubbelijs, maar daar
kon naast de baan gereden worden. IJsvloer af en toe niet bepaald egaal
vanwege ijsbobbels en andere oneffenheden.
IJsdikte:
20 - 30 cm.
Pluspunten:
Eindelijk kon het hele traject met de finish midden in Stockholm (Rålambshov
bij Norrmälarstrand) worden afgewerkt.
Minpunten:
Zo goed als geen verzorging onderweg. Aangeraden werd om zelf 3l. vocht
mee te nemen in een rugzak (!). (verzorging bij Erikssund, Kungsängen en
Hässelby) Geen georganiseerd transport van Stockholm naar de start in Uppsala;
voor diegenen die op Noren reden dus een complicatie. Wij waren
gedwongen om ons naar Uppsala te laten rijden, waarna de chauffeur onze
loopschoenen mee terug kon nemen naar Stockholm. Dit hield in dat als ik een
mankement aan m'n schaats had gekregen, ik op mijn kousen ergens het ijs had
af gemoeten in the middle of nowhere om een taxi te bestellen. Door de veel te
lange klûnplaatsen waren wij zeer in het nadeel vergeleken bij mensen op
klûnschaatsen.
De vraag is of deze tocht/wedstrijd (?)wel voor deelnemers op noren
geschikt is.
Donald
Drielsma, Stockholm
(3 uur 40 min.)